ATY U HODH NJË KAFKË GRUAJE

| Nga PUNTORIE MUÇA-ZIBA |

( Kur u hodh kafka faqe ngrënë

fitoi sedra apo flijimi

sedra apo flijimi,

sedra apo të qenët i tëri njeri…)

Me cigaren dredhur

varur n’buzë,

ca duar rrace

hodhën kafkën me tahmin

ngulën gozhdat thellë në asht

në një muranë të egërsuar

ku vdekja mori udhë

kapur për mëngën

e legjendës teletisur xhingla-xhingla

që përplaset si jehonë

n’faqen purpur të kafkës sime

deri në lotin e syrit t’dalë plage.

Gjinjtë myshk mbuluar

squllur mes gurësh

dhe pandehma e figurës platitur

pret e përcjell beronja

ujvarë shqyer në embrion

që ia krisin vajit

nën hijen e syve të hirtë

Ah, brenda kepave kërcy.

Kur u hodh një kafkë faqe ngrënë,

fitoi sedra apo flijimi

sedra apo flijimi,

sedra apo të qenët i tëri njeri. 

LËRE NJË KOMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *