| Nga NEVIANA SHEHI |
Shtëpia që kërkoja ishte aq e vogël
sa isha shumë e sigurt që s’do më nxinte
Ka momente që egoizmi ynë
na shndërron në Guliverë moderne
duke na i vështirësuar
më shumë punët me veten
Megjithatë unë i besoj rastësive
Ndërsa ndodhesha një ditë
në shtëpinë e leximit
dhe erërat e dimrit më kërkonin
një libër më ofroi bujarisht vetveten
E hapa atë dhe hyra brenda pa u vonuar
e veshur me një mantel supermeni
dhe lëngun magjik të fuqisë
Logjika e letrës nuk është vetëm shfletimi
por edhe biseda gojë më gojë me germat
Tashmë në fletët e tij
s’mund të më gjejë askush
as dhe vetë kërkuesit
e pergamenave të ndaluar
Por edhe në më gjetshin
jam e sigurt se nuk kanë
për të më ngatërruar me ndonjë tjetër
Më duket më mire që parathënia e festës
të fillojë që tani
pasi në faqet pasrendëse të këtij libri
do ketë shumë për të shkruar
kryesisht për luftën time
me dragonjtë e verbër
dhe zhytjen në fund të oqeanit të zi
Natyrisht ky nuk është një gjest për t’u mburrur
por zakoni im i hershem i sinqeritetit
s’më lë të qetë asnjëherë