NGULFATJE E SHPIRTIT

| Nga LEJLA J. ISMAILI |

Ngushticë, pa frymë

të dhemb shpirti të qanë zemra

të përvëlohen sytë kur sheh,

dhe vetëm e shikon e asgjë nuk bën…

Këndej bota feston..këndon..hare gjithandej

Nga ana tjetër: dërmim… mashtrim… mbytje… copëtim

ankth…jetimë…pa ushqim…etje…vdekje…

e s’di ç’të numërosh ende?!

Ngrihesh në këmbë, por vetëm me mend

e thua të bëj diç e të ndërroj këtë gjendje…

S’e ke mundësinë në duart e tua, e ulesh përsëri

ashtu duke gërryer me thonjë sytë në vetminë tënde

dhe mbyllë veshët nga dhimbja dhe dobësia për të vepruar…

Ndjehesh sikur je fajtori edhe ti vetë i gjithë kësaj…

apo thua…për t’i dhënë gajret vetes:

“ç’punë bën kjo me mua…?!”

Të paktën të grufllon t’i ngritësh duart kah qielli

e të lutesh, duke e ditur që ka Kush t’a dëgjon lutjen

Foto: samirtalimat