E PËRDITSHMJA

| Nga BLERTA BAFTJARI |

Nën zhurmen e të qenurve 

Ku krrasin edhe pse s’kanë krahë 

Në orën dy të pasditës,

 Si të ishte pesë paraditës. 

S’arrij të kfillem 

Çdo gja m’duket si long ekspozher 

Ulem, e një e qeshur më bie në tru 

Thua t’ishte britmë e t’kalumës… ose t’ardhmnes 

Dua të ndrroj, 

Jo n’këtë qoshe po n’atë tjetrën 

Ma n’fund hyj n’qoshen e katrorit t’brendshëm. 

Zërat përzihen, 

Një këngë regge.

 E një gërmadhë bisedash n’prapavijë 

E pikat e shiut në sfondin e thellë 

Rradhitje madhësishë 

Nga e madhja tek e vogla 

Apo, ndoshta më e thella?! 

Qetësi e koherencës së pa menduar, 

Dua dhe nuk dua!