VULË

| Nga LIRIDON HYSENI |

Sidoqoftë s’flas, edhe kur e teprojnë,

S’i dëgjoj dot, s’bërtas kur sulmojnë,

Strehohem në heshtjen time t’ngritur,

Me shpresë mbrojtjen e Zotit kërkoj!

Një fillim i mbarë i një dite të re,

Plot befasi priten e gabime pa fre,

Plot rrethana që na habisin e na ngatërrojnë,

Por piedestalet i ngrisin pushtetarët tonë!

Në fund jemi ne populli që aprovojmë,

Atë çka është vendosur me kohë,

Jemi një vulë druri që vulosim,

Shtetit tonë kukull i japim rol!

Gozhdojmë moralin duke e ngritur,

Pastaj synojmë tolerancën për t’a nxitur,

Angazhojmë shpërqëndrime me vetdije,

Por kurrë s’harrojmë t’ankohemi pa arsyje!

E duam aq shumë njëri-tjetrin,

Secilin detaj të jetës e respektojmë,

Dashurojmë ndjenjën e interesit,

Njohim tjetrin më shumë se veten tonë!

Pikë të fortë kemi kuriozitetin,

Nëpër punë e teprojmë me seriozitetin,

Në drejtësi nuk i lëmë vend kriminelit,

Se destinimin e ka n’karrigen e pushtetit!

Bartim barrën e krenarisë me traditë,

I kushtojmë këngë magjisë së dashurisë,

Gjersa udhëtojmë në lëndinën e mallkimeve,

Shpirtërat gjallë rrinë veç në kulmin e varfërisë!

Të gjithë shpirtërat vdesin, për t’u jetuar trupat,

Kur vie koha e moshës së suksesit e pjekurisë,

Kur të jemi gati t’i themi po mendjes e Botës,

Ato do të jenë humbur në harresën e historisë!

Se në fund ky popull çdoherë e vulos,

Atë çka me kohë, e shumë më herët…

Është vendos!