| Nga ANTON ÇETTA |
Ni i vërbovcas ish kanë shpi e madhe.N’vakt t’korrave,hinë n’arë nja tridhetë argat,burra e gra.N’bisht t’renit,korrke ni nuse,
qi e kishin marrë n’ato ditë.
I zoti i shpisë,kah dreka,duel me kqyrë si po shkon puna n’arë edhe e pa si ish punue fort për gut edhe keq.U bërtiti fort, po krejt fjalët u munuen me ja lanë nuses.
-Kush korri kaq nalt?-veti i zoti i shpisë.
-Nusja valla!-i thanë
-Kush la kaq shumë kajzi?
-Nusja.
-Kush i qiti dorzat,kaq keq,nëpër duej?
-Nusja!
-Kur u kthyen dreka e u rrethekuen n’sofër,i zoti i shpisë i thei bukë veç nuses.
-Pse s’po na then bukë edhe neve,po veç nuses?
-Se veç nusja paska punue,e ju paskeni kqyrë.