ÇARSHI E DASHURI

| Nga EMIN ISMAILI |

Në pritje të një kafeje
i shkruaj ndjenjat në vetmi
dashurinë e përshkruaj duke e shijuar
në çarshinë plotë me dashuri

i shoh njerëzit duke u endur
poshtë e lartë drejt qendrës
të sharat e njerzëve më tingëllojnë
të qeshurit e tyre çarshinë e zbukurojnë

njerëzit njihen me gjithë që janë
përshëndeten sikur prej kohësh s’janë parë
disa ulen e bisedojnë për disa minuta
e disa nuk e zgjasin sikur po i pret lufta

tabelat shqip tregojnë atdheun tonë
të folurat tri gjuhëshe e zmadhojnë
sa të gjerë që jemi a nuk e shihni
në botë popull si ne nuk do të njihni

tek njerëzitë bisedohet feja e politika
s’e di sa janë librat e lexuar të renditura
thasheshemet sillen si ‘mirëmëngjesi’
jemi të përgatitur deri sa të vijë kijameti

unë si çdoherë e dua vetminë
në çarshi gjithmonë e shijoj dashurinë
nuk e quajta kot çarshi dhe dashuri
e këtë çarshi e ka vetëm Shkupi