VETMI

| Nga VALBONA KOLAVERI |

Kërcëllejnë gotat e mallit
Mbushur me trishtim

Ikjen e zemrave

U pinë rrugëve të thara
Nga zhuritja

Vetmisë rrëkellehen
Me një frymë

Dënesave të mbrëmjes
Ku mungojnë dremitjet

Të përkëdhelura
Nga shpirtra që qajnë
Të ikurit

Vetmitë
Kanë nisur të agojnë
Zemra të plasaritura