AMANET I HUAJ

| Nga LIRIDON HYSENI |

Në universin e natës,

Mistikën që lind në atë err’

Me tinguj ernash e brymash,

Do t’ ju shkruaj përherë!

Sa i gjallë që do të mbahem,

Aq dhe i heshtur do të virem,

I lumtur do të vdirem,

Në litarin që ju kërkova!

Kur ju të vëzhgoni

Terrin e natës,

Me nostalgjinë tuaj

Mes lotëve të heshtur,

Kur era t’ju fërkojë

Flokët e shprishur,

Do jem unë, duke i prekur!

Do të dëgjoni zërin tim,

Sikur fllade të lehta erri,

Kur t’ju spikasë një kujtim,

E mallin t’ua kaploj epshi!

Epshi për fjalët e bukura,

Në gjuhën e poezisë,

Me tonikun e vargjeve

Brendapërbrenda vetmisë!

Në dritë do të ndizen

Lartë do të ngriten

Sikur vrullet e afshta

Që nga flaka piqen

Dhe i falin zemrës liri,

Në mistikën e natës

Kur t’a shuajnë zjarrin

E epshit të fjalës

Fjalës për poezi

Që ju dashuroni

Atje ku lindin ëndërrat

Atje mua më kërkoni!