| Nga INIDA BRAHIMI |
Oh…dëshira të pathëna në një teatër sentimental …
Mbaj dorën mbi zemër;
Si çelësin në bravë !
Më ledhaton një frymë e këputur
Që shpejt më braktis si parfum
A jam gjallë ?
Tekembramja, qielli e lë detin
Gjethi e lë degën
E kështu me rradhë …
Kaltërsia rrëzëllitëse e palëndë e jetës
Është faqja e lakuriqtë e një muri të bardhë!