VDEKJA MË PËSHPËRIT

| Nga DRITAN SKËNDERI |

Kurrë më parë kështu s’jam ndier

I pafuqishëm, i nënshtruar

Qaj, lotoj sa sytë i nxjerr

Një pikë loti pa m’pikuar

–

Ofëshaj sa kam fuqi

Shurdhëmemec thua jam

M’gjakojnë plagët si furi

Pikë gjaku n’venë nuk kam

–

Ulërij, bërtas, vajtoj

Kumboj heshtje tmerrësisht

Sytë qiellit ia drejtoj

Nga unë qielli më i trisht’

–

Thellë frymoj, thith gjithë ajrin

Botës djegur pa oksigjen

Me një gllënjkë i pi gjithë ujin

Rrjedhës shterrë pa hidrogjen

–

Përqaf dhembjen me buzëqeshje

Lumturia më vë flakë

Vuajtjet m’vallëzojnë me heshtje

Vdekja lehtë m’pëshpërit: jakë…