NDARJA

| Nga DASHURIJE BAJRAMI |

Jashtë binte shi, kujtimi m’shoqëron,

qysh me kon larg teje vlla

dhimbja m’rëndon!

M’kujtohet si sot, kur lujshim të dy,

e t’thash jam idhnu, ti m’puthe në sy!

Shpesh kur smuresha,

më thojshe o xhan,

sikur unë të isha aty n’venin tan!

Me t’thon lamtumirë, hiç s’qenka e lehtë,

se çdo shpirt që lind, edhe ka me vdek,

kur t’pata afer , s’ta dita rëndsin,

ah bre vlla ndarja sa t’jepka mësim!

Kur u rritem pak, bojshim muhabet,

qysh me ba një dasëm,

me ba pak shyhret!

Ti me marr një nuse, sikur një hyri,

e unë prej gzimit, me t’pri n’valle ty!

Me plot krushq e plot krenari,

bashkë me kcy me nusen

dyt karshi karshi!

Por dasma jote, na la si n’habi,

ti veshe qefin, në kerrin e zi!

Qysh me pajtu nanën, qysh me e forcu,

për bashkim thotë ajo, zemra m’u coptu!

Ah sa du me t’prek,

e me t’përqafu,

me t’pas këtu afër,

e me t’thon se t’du!

Me t’thon lamtumirë

hiç s’qenka e lehtë

se çdo shpirt që lind,

edhe ka me vdek,

kur t’pata afer ,

s’ta dita rendsin,

ah bre vlla ndarja sa t’jepka mësim!