| Nga DRITAN SKËNDERI |
Ti m’je dritë, m’je natë, m’je qiell
Ti m’je era që m’freskon
Kur m’buzëqesh, më shumë se diell
N’shpirtin tim ngrohtësi m’përshkon
–
M’je vet hëna plot ndriçim
Që m’buzëqesh në një mijë net
Ti m’vë n’gjumë dhe shpirtin tim
Ti m’je gjumi, ëndërra vet
–
N’sytë e tu unë gjej gjallëri
Me shikime m’frymëzon
Prehem, shkrihem n’përjetësi
Shpirti, zemra më gjallëron
–
Flokun tënd dukat, flori
Ah!, me ëndje ëndërroj
Sa aromë e sa qetësi
N’dredhat tua përjetoj
–
Jetën kisha bardhë e zi
Ngjyra s’shihja kund në bot’
Gjersa n’jetë më hyre ti
Jeta ngjyra mu mbush plot
–
Merrmë, t’lutem, me ngrohtësi
Më pushto në krahët e tu
Më mbështjell me dashuri
S’kam fuqi as t’them “të du