NË MJEGULLËN E QYTETIT

| Nga EMIN ISMAILI |

jam humbur ose ti nuk më ke ardhur

nuk mund as të orientohem

as ty të të gjejë

mos vallë mjegulla e qytetit është fajtore

ma mbulonë të vërtetën dashuri

në këtë qytet të zhurmshëm

–

nga cila anë të kthehem

një orvatje e pakuptimshme më duket

hapat e këmbëve nuk i ndjejë

as gjurmët çë lashë pas meje nuk i shohë

si mundë të jem i humbur në këtë qytet

e di mjegullat e qytetit janë fajtorë

–

as tingulli yt nuk dëgjohet edhe në afërsi

nuk i shohë sytë e tu jam verbëruar

arroma e trupit tënd është zhdukur

duart e tua nuk ma prekin fytyrën time

nuk e ndjejë asnjë gjymtyrë nga ti

mjegullat e qytetit janë fajtorë e di

–

sikur gënjeshtëra mos të ishte kaq e ëmbël

ndoshta do ta gjeja atë çë kërkoja

fajtore ndoshta nuk ishin mjegullat e qytetit

por mosekzistenca yte në mua

sidoqoftë ti je e pafajshmëja ime

në mjegullat e qytetit