| Nga NAZIF AGALLIU |
Ky truall është pluguar nga rrufetë
Rrebeshet kanë humbur rrëpirat
Ugaret me krahë janë lëruar
Me këmbë kuajsh e thundër mushkash
Ka mbirë fara në duar
Derdhur nga etja e shpirti i plasur
Në ara kanë lindur fëmijtë
Djemtë si bistakë lisash e vajzat më të bukura se zanat
Në lëmenjtë e drithërave janë dehur dasmat
Nënëmirat qumësht hojesh me ninulla
Gjyshërit ikën me një kollë si krismë në një shteg të vjetër të gjuhës e gjurmës
Këngë e thëllëzave theu qiej e qelqtë
Mullijtë nën muranën e viteve pinë lumin e bluajnë baladat.