SEKRETI

| Nga DRITAN SKENDERI |

E pyeta qiellin për dertin që ka

Pa shtylla, pa mbajtëse lart ç’e mba

Buzëqeshi me dhimbje, në sy më shikoi

Dukuritë, të gjitha, përnjë mi sqaroi

Ia nisi me retë, mjegullat të gjitha

Rrënjë t’kanë ty, tha, në mua janë sytha

Janë gjethet e laprat e trungut të zgjatur

Të pemës së turbullt drejt meje zhvatur

Mendimet, gjykimet, smirat, zilitë

T’rrezikshme, të frikshme për zemrën dhe sytë

Rrufetë, vetëtimat në mua përçuar

Janë plagët dhe djegiet e zemrës përvluar

Gjëmimet, bubullimat s’janë zëri im

Ofshamat e tua, janë, miku im

Britmat nga vuajtjet që ti i lëshon

Në mua përplasen dhe kthehen jehon’

Shirat, bornat e breshëri sa ka

Kondenzim i lotve që derdh pa nda

Ernat, furtunat, puhizat sa fryjnë

Janë frymët që nxjerr zemrimin, qetësinë

Nga mua t’gjitha si rrezet n’pasqyrë

Kthehen mbi tokë, formojnë lyrë

T’gatimeve tua që vetes servon

Mua lutjet, ankesat mi drejton

Fara, përgjigja e t’gjithave ësht’ një

Në tokë mbjellur, ndaj fjalën ia lë

Më zbriti në tokë, mbi mjegull ngadalë

Tokës ti flas, tha, drita pa dalë

Pa një pa dy, aspak nuk prita

Iu drejtova tokës, pa zbardhur dita

E pyeta për dertin dhe hallin që ka

N’orbitë, në ajër atë, vallë, ç’e mba

Si robi i Zotit me dije, urtësi

Q’i shfaqi Musait veç tri fshehtësi

Ashtu dhe mua toka mu drejtua

S’ke sabër, durim, të flasësh me mua

Sekretet, thesaret, të fshehtat që mbaj

Të djegin, të shkrijnë, të tretin në vaj

Tuat të gjitha n’të thënsha që janë

Kam frikë hutohesh, pa kthehesh më shanë

Ndaj dhe shkurt diçka të tregoj

Sekrete të trupit, dy-tre ti zbuloj

Kto male e kodra, shkëmbinj sa jan’

Brengat që n’gjoks dhe n’supe i mban

Vullkane, llava e zjarre bashk’

Shpërthime t’zemrës n’urrejtje a n’ashk

Detra, vërshime, lumenj e burime

Për ty janë ngjallje, janë dhe shkatërrime

Kur ashkut me zemër e shpirt ti dorzohesh

Me ujt’e burimit t’përjetshëm pastrohesh

Për ego e mllef n’ujra po u zhyte

Faraonin takon, për hallin pyete

Kaq nga toka, më tepër s’tha gjë

Me veten të merresh, më tha, po të lë

Të gjitha përgjigjet e derteve tua

S’i gjen në qiell e as në mua

Nga fjalët e qiellit dhe t’tokës bashk’

Kuptova që derti e halli janë ashk

Për t’qenë e qetë, e bindur zemra ime

Zotit në fund, me lutje, përgjërime

I kërkova qetësi për shpirtin tim

T’ma thotë sekretin e dertit tim

T’më thotë në jetë ç’më mba mua

Ç’ësht’ ashku, sekreti i fjalës të dua

Me dhimbje, buzqeshje më pa në sy

Heshti, s’tha gjë, m’takoi me ty…

Foto@DanielleClaudeBelanger