STRESI

| Nga SANIJE BAJRAMI |

Ngazëllyes ishte momenti
Kur më kaploi stresi
Ishte një fjalë që e dëgjoja
Shpesh dhe e mendoja
Por unë se njihja
Ama doja ta dija
A ish fjalë moderne
A ish fjalë vere
Të rinjtë po stresohen
Të rinjtë po martohen
Stresi po na mbytë
Stresi po na i hapën sytë
Fëmijët po largohen
Fëmijët po tmerrohen
Gazeta kish çdo ditë
Lajme vitë për vitë
Faktori i ri që po na vretë
Por askush nuk po i bërtetë
Po kush qenka vallë
Apo mos qenka përrallë
Si ta besojë një fëmijë
Kur ai nuk e sheh me sy
Si ta luftojë një i ri
Kur ai e ka në brendësi
E ka sy më sy
Mëngjës për mëngjës
Se ç’na ish ky stres
Herë për mirë
E herë për keq
Shfaqet çdo mëngjes
Por si llavë e një vullkani
Po vuanë i tërë Ballkani
Qëndro fortë por si gurë
E mos thuaj kurrë, kurrë
Se dhe stresi shkon e vjenë
Dhe e nesërmja vjenë
Momenti ku ke kapur trofen
Trofen e quajtur jetë
Që e bërë me vjetë

Foto@JoelLee