| Nga DASHURİJE BAJRAMİ |
Fliste në heshtje zëri i zhveshjes,
më thuaj nëse edhe një herë lind çfarë do t’i thoje vdekjes?
Asaj do t’i tregoja se dasëm do t’më dukej,
nëse arsyen e jetës s’do t’a lija të zhdukej,
i kisha frikën vetem jetës pa Të,
s’do t’i përballoja sprovat kur rradhiten një nga një!
E shpirti i thatë a mund ti mbaj t’pyes?!
Ngase zemra e zbrazur veq kohën e bën zhytës,
më thuaj të lutem si frymon një zë i zhveshjes?!
Kur shpirti dhe egoja si bën ballë përleshjes?!
Po hijenat e epshit kur t’vërsulen vallë!
A ke forcë pa Të t’u dalësh i vetëm përballë?!
Në fund një rrugë pa kahje me një valixhe të jetës,
gjithë ky monolog mes heshtjes dhe zërit të zhveshjes!