| Nga EMIN ISMAILI |
e ndjejë veten si i hutuar në mjegull
jam i tejdukshëm në botë
vallë mos isha dehur nga dashuria yte
e di se zogjët janë fajtorë
vrasës së lirisë sime
gjithë ikën në begatitë e natyrës
ndërsa unë po mbijetojë në një shkretëtirë
kjo ngjarje kishte ndodhur edhe më herët
a do të merrë fund ëndërra ime
a do të ngopet syri im me shiqimin tënd
dashuria yte do të ishte një mrekulli për mua
atëherë kur do të shijoja atë
një frymëmarje afër
në shpirt e ndjejë
pamundësinë time
për të qenë i munduri yt
të kujtojë në netët më të errëta
atëherë kur hëna e mbështetur rri
mbi dritaren e mbrëmjes time
e zemëruar
e vështirë është pritja
për të të përqafuar ty
një yll më shoqëronë në vetminë
vetëm ty për të të gjetur
pa aguar dielli