EJA

| Nga SANJA HOXHALLARI |

Eja në pentagramin tim

Që prej kohësh ka ngelur bosh,

Pret artistin të vejë ta shkruajë

E një shëmbëlltyrë që ta joshë.

Eja zbulo botën e kujtimeve!

Mbytu urtisht në gjakun e tharë,

Në njollat e skalitura që pat’në ujitur

Dikur, atë dhé që dukej kusar.

Eja, pa ngurruar,

Me një frymë t’i lexosh, 

Letrat e bardha që rrinë strukur,

Pa gërma, në kosh.

Eja, noto,

Në ujërat e shajnitur,

Gërrmo thellë në to,

Do t’dalësh i sfilitur.

Eja,

Pa frikë,

Jo siç unë të thërras -me frikë-

Se e di që më je, e vetëburuar.

E

J

A

T

 I