| Nga MEDADIN LIMANI |
mbyllen drytë në hekura
me shpirt të ftohtë!
secila lutje hidhet në det,
ku i marrin dallgët bartëse
ikin dhe nuk kthehen më
as nuk kujtohen më
as në bregdet
as me dashuri
Në breg jeta është e nxehtë
në dukje me njerëz të ngrohtë
Por me zemra të mbyllura
dhe plot ëndërra në ankth
ik o njeri,
eja ti shpresë
pa ty s’ka frymë
kur s’ka det e bregdet