HUTI

| Nga LIRIDON HYSENI |

Unë t’kërkoj kur m’mungon,

E jotja qeshje e rrallë,

Sipërfaqet e asaj heshtje,

E me pak fjalë lumturinë me ngjallë!

Mbi mendimet e mija shtrihet errët…

Ajo huti përplot dashuri e fsheur,

Si ankth i bukur që t’fle s’më lë.

Një shikim tek ata sy, t’a degjoj atë zë…

Të kishte kapluar me krahë përreth,

Veç pse e ndjeu, pa menduar dy herë.

I erdhi fryma e dëgjoj me veshë,

E përkëdhelte ndjenja që mbihej sinqertë.

Shfletonte faqet e shkurara në sy,

Si libër mistik I të errëtave!

Moj zanë e ndritshme ankthesh,

Si një tingull i këndshëm që shfaqesh!