| Nga LIRIDON HYSENI |
Unë isha një pikë
Parashutoja natën
Errët, pranverë
Kërkoja kangën
Mes shiut që binte
Jeta nuk më priste
Hapat më iknin
Kangët mi vidhnin
Qytetin cakërronin
Mbi tokë e çati
Rrugëve vërshenin
Kangët s’më vinin
Unë isha një pikë
Që mbeta në re
Kangët e mija
U tretën n’pranverë
Në shiun lozonjar
Që mestonte qytetin
Prisja hapin e parë
T’a zija atë natë vendin!