| Nga DRITAN SKENDERI |
Të më falësh? Jo, nuk dua!
As mirkuptim s’më duhet, jo.
S’dua t’jem nga zgjedhjet tua
S’të thash zgjedh, por dashuro!
–
Kurrë nga pas s’do të të vij
S’do të të lutem, s’do të të pres
Kam hequr dorë? Jo, kurrsesi!
Një i dashuruar s’jeton që t’vdesë
–
Të t’dal përballë, as që mendoj
Zaten anë n’dashni nuk ka
N’lartësi t’thella të takoj
Ti më thua: unë s’të kam pa
–
S’më kupton? Të kuptoj unë
E di si është t’shohësh me sy
Dje s’më pe, po s’prish punë
Të vij nesër përsëri
–
Kot m’kërkon në ëndrrat tua
Po s’të qeshë ëndrra vet
Në brendi po s’më ke mua
Nga jashtë, vallë, të t’vij më pret?!
–
Po tani, i bjen në fije?
“Dje” dhe “nesër” përsëriten
Sot, di gjë se kur i bie?
“Dje” me “nesër” kur të piqen
–
Tash, me gjasë, mendon ç’do bëj
Hiç. Siç kam qenë dhe do të jem
“Dje” dhe “nesër” i kam njësoj
Ti fshij me ty s’e kam problem
–
As tani s’më kupton dot?
Mendtë ngatërrojnë dhe pun’t e veta
T’sqaroj thjesht, mos u lodh kot
Jo në mendje, n’zemër t’gjeta
–
Po tash që flas, a më ndëgjon?
A më sheh që t’jam përballë?
Këto vargje tek lexon…
Unë t’ndiej ty. Po ti, ndien mall?