| Nga DRITAN SKENDERI |
Më lër të paktën t’ëndërroj
Ma fal, të lutem, këtë liri
Imazhin tënd si fëmijë kujtoj
Me ty u rrita, frymoj tani
–
Imazhi yt, frymëmarrjet tua
Në shpirt më jepnin gjallëri
Të jesh vërtëtë në jetë, a thua
Më jep një shenjë, o Perëndi
–
Si zanë më vije në vegim
Të të takoj më ngjizje shpresë
Në gjumë një puthje, ledhatim
Drita jote m’zgjonte n’mëngjes
–
Një jetë të tërë n’kërkim pas teje
Një jetë në lutje e në shpresë
Një jetë luftë brenda meje
Të të takoj pastaj të vdes
–
Tani që t’pash, s’më dhimbset jeta
Tash Perëndinë falënderoj
M’pranoi lutjet, më n’fund të gjeta
Më dhimbset vdekja, s’do ta shijoj
–
Më lër, të lutem, t’ëndërroj
E di që kurrë s’ke për t’më dasht
Mjafton në frymë të t’përqafoj
I fshehur n’lulet që i nuhat
–
Pastaj në ajër do shpërbëhem
Me erë të freskët netëve të t’vij
Në trupin, flokun tënd të prehem
Ti gjumë të qetë, unë përjetësi…