| Nga EMIN ISMAILI |
jam humbur ose ti nuk më ke ardhur
nuk mund as të orientohem
as ty të të gjejë
mos vallë mjegulla e qytetit është fajtore
ma mbulonë të vërtetën dashuri
në këtë qytet të zhurmshëm
–
nga cila anë të kthehem
një orvatje e pakuptimshme më duket
hapat e këmbëve nuk i ndjejë
as gjurmët çë lashë pas meje nuk i shohë
si mundë të jem i humbur në këtë qytet
e di mjegullat e qytetit janë fajtorë
–
as tingulli yt nuk dëgjohet edhe në afërsi
nuk i shohë sytë e tu jam verbëruar
arroma e trupit tënd është zhdukur
duart e tua nuk ma prekin fytyrën time
nuk e ndjejë asnjë gjymtyrë nga ti
mjegullat e qytetit janë fajtorë e di
–
sikur gënjeshtëra mos të ishte kaq e ëmbël
ndoshta do ta gjeja atë çë kërkoja
fajtore ndoshta nuk ishin mjegullat e qytetit
por mosekzistenca yte në mua
sidoqoftë ti je e pafajshmëja ime
në mjegullat e qytetit