| Nga SAFET SYLA |
Ja pra po vjenë Liria
Ajo vjenë nga plagët e shekujve si feniksi
Nga shikimet mbi muret e rrënuara të historisë
Shkroi emrin e saj me gjakun e yjeve Qamëri
Piramidat e kohës e ruajnë ende jehonën
Ndërsa lumenjtë e qytetërimeve
Në gjoks mbartin gjurmët e sakrificës
Për Qamërinë
Në udhëkryqet e kohës shoh një hije
Hijen e Homerit që endet si det pa brigje
Duke kënduar për udhëtarët që kërkonin rrugën e duhur
Dante me pishtarin e fjalës në dorë
Kaloi ferrin e njerëzimit për të gjetur një copë qiell të lirë
Edhe Shekspiri pa lirinë si një skenë të madhe në mes të Qamërisë
Ku njeriu lufton me hijet e veta
Te piramidat e kohës
Foto@SophiaSimoes