PRIT

| Nga HYRË FAZLIJA |

Sa pak duhet të jetë,

kur flokët të përbijë mes gishtash

si rrobat kur heq nga lavjerrësja?

–

Sa pak duhet të jetë,

kur në ballë të lexoj ngadalë

pasionin e çthurur në tejnatë?

–

Sa pak duhet të jetë,

kur mbi sy të t’mbijë

ëndrra vjeshtore

për të çelur në mars?

Sa pak duhet të jetë,

–

kur mes dhëmbësh

nxjerr zjarrin

që era e dërgon mes frymësh?

–

Sa pak duhet të jetë,

kur të kërcasim gishtërinjtë

dhe me krismën e tyre

të shpojmë qiellin?

–

Prit, të të prek pak?

Kam humbur mes largësive…

Më gjej!