| BLERTË TMAVA VESELAJ |
Stepem për një çast
Sikur yjet atje mbi mal
Lehtas lotët rrokullisen
Humbas vetën në atë valë
Ti e lumtur ndoshta do jesh
Që dorën time e le të vetme
Ndoshta nuk i do as kujtimet
Unë të isha një botë e vogël
Sytë e mi nuk i lexove
Se ishin një roman i gjatë
Preferoje një botë tjetër
Se dashuria ishte mëkat
Unë i vetëm në mes ‘horizont
Me lotët që bien si shi vere
Palos kujtimet një nga një
Roman i jetuar shkruar në heshtje
Foto@MihaiMoisa