| Nga NAZIF AGALLIU |
Nipit tim Priam
Tani e sa jam besoj
Se toka është shkelur e ka këmbë njeriu
Sa erdhe ti me pirogën tënde
I dhe qiell lumturisë
Sa hyre në shtëpi e harruam përrallën e arkës së Noes
Tani nisa ta lexoj jetën nga faqja e parë
Harroj gjithçka e gjithçka fal
Para ylberëve të tu të përditshëm
Dyer e dritaret e jetës tanimë përgjithnjë hapur
E pritshme vazhdimësia dhe hijeshia jote dhuratë
Nëse jam një britmë kam jetën në krahë e të ardhmen
Ty Priam të kushtoj poezinë e pasosur
E besoj edhe veten me ardhjen tënde