| Nga RUMEJSA ZIBERI |
Kam pa dete e kam pa male
kam pa fusha e livadhe
por nji gja s’e pash dot
fatin tim për këtë mot
kam pa hanën e kam pa yjet
kam pa pemët që mbanin pyjet
por nji gja s’arrita ta shoh
në të vërtet ç’është kjo botë që njoh
kam pa gjethe e kam pa shkurre
kam pa kopshte me plot lule
veç nji gja s’e kam pa
kjo dynja sa fytyra ka
kam pa zogj e dallëndyshe
edhe jetën e kam pa ndryshe
por nji gja ende s’e pash
kësaj dynjaje sa shumë i dhash
kam pa diell e kam pa zjarrë
kam pa merzi edhe mallë
kam pa flori e kam pa arë
n’këtë dynja shumë pak kam parë.