KORNIZË

| Nga LIRIDON HYSENI |

Butë, preka në mëndafsh

Fillova të t’pikturoj shpirtin

Që flinte paqësisht natyrshëm

Rrjedhte vezullimi magjishëm

E nga këmbët ndava energjinë

Shkëputa gjunjët të t’a forcoja motivin

Në buzet e tua e lashë zërin

Në sytë e tu e lashë zemrën

Dhe me fjalë yjëzova qiellin

Në pikturën e shpirtit tënd

Vrullshëm e përkëdhela në mëndafsh

Që rrëshqiste si fryma ime

Që e hargjova në jetën e ëndrrave

E krahëve tua të lehta

Ua dhashë freskinë e shqisave të mija

Në fund mbështolla kopshtin

Me çka në trup m’kishte mbetur….

Prita kur ngjyra të kish’ fjetur

Ti të merrje jetë

Por mbete e heshtur

Në kopsht e paqelur

U strehove në guaskën tënde

M’u errësua dielli e hëna

U verbova nën melankoli

U treta në mëndafsh

Ti u arratise në liri

Unë mbeta me pikturën

N’vetmi!

LËRE NJË KOMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *