| Nga LEJLA J. ISMAILI |
Kur t’më mbajnë në krahë
Trup i shtrirë, pa shpirt
Sy e gojë mbyllur
Këmb e duar pa lëviz
Një zemër që dikur rihte
Një njeri që dikur mendonte e fliste
Tash…
E shtrirë në vendin ku t’më mbajnë në krahë
Të më mbajnë në krahë e t’më çojnë në shtëpi
Në shtëpin time tokë
mbuluar me dhe t’zi